Kolegiata Matki Bożej Pocieszenia
i św. Stanisława Biskupa

Sanktuarium Matki Bożej Pocieszenia „Szamotuł Pani”

Matka Boża Pocieszenia „Szamotuł Pani”
koronowana
20 września 1970 roku



Archidiecezja Poznańska

 width=

Nad rzeką Samą, na Pojezierzu Poznańskim, w odległości 34 km na północny zachód od Poznania leży miasto Szamotuły. Już od XII wieku istniał tam kościół parafialny św. Marcina. Gdy miejscowość uzyskała prawa miejskie, tj. około II połowy XIV wieku, zbudowano tam drewniany kościół św. Stanisława Biskupa, który stał się głównym ośrodkiem życia religijnego. Obie parafie istniały do schyłku XVIII wieku. Po roku 1423 podkomorzy gnieźnieński Dobrogost Szamotulski wraz z bratem Wincentym zbudował wspaniały kościół w stylu gotyckim, który, kilkakrotnie przebudowywany i powiększany, przetrwał do naszych czasów. W 1542 kościół podniesiono do godności kolegiaty. W latach 1569–1594 przeszedł w ręce protestantów i braci czeskich, po czym zwrócony został katolikom.
Znajdujący się w świątyni cudowny obraz Matki Bożej Pocieszenia „Szamotuł Pani” jest ruską ikoną z I połowy XVII wieku namalowaną na drewnie o wymiarach 32×26 cm. Jej właścicielem był ruski kniaź, który za czasów króla Jana Kazimierza wraz z żoną znalazł się w polskiej niewoli. W tym czasie przebywał na dworze królewskim właściciel Szamotuł Aleksander Wolff, który, ujrzawszy obraz, zapragnął go kupić. Kniaź jednak nie chciał się na to zgodzić i dopiero po jego śmierci obraz sprzedała żona kniazia. Aleksander Wolff umieścił ikonę w kaplicy zamkowej. Od tego czasu zaczęto odnotowywać niezwykłe wydarzenia. 25 kwietnia 1665 roku zauważono, że z oczu Maryi spływają krwawe łzy. Przybyła w rok później komisja z kurii biskupiej stwierdziła, że na obrazie nadal są ślady łez, że łzy pojawiły się w sposób cudowny i że obraz należy bez rozgłosu przenieść do skarbca, co też uczyniono. Jednak wierni z okolicy nadal zwracali się do obrazu z prośbami i doznawali szczególnych łask. Cudów było tak wiele, że w roku 1666 następna komisja orzekła, iż obraz jako cudowny należy udostępnić wiernym. W roku 1667 ikonę umieszczono w specjalnym ołtarzu ufundowanym przez A. Wolffa, w którym znajduje się do dziś. Do roku 1700 przy cudownym obrazie zgromadzono kilkadziesiąt tysięcy wotów. Król Jan Kazimierz ofiarował srebrnozłotą sukienkę z drogimi kamieniami i wieczną lampę, która obecnie wisi przed głównym ołtarzem. W 1772 na remont kolegiaty sprzedano część wotów.
W czasie zaborów kult był tłumiony, ale okoliczna ludność i tak gromadziła się przed cudownym wizerunkiem. Podczas I wojny światowej proszono Matkę Bożą o wolność. W roku 1941 gestapowcy obrabowali kolegiatę, ale obraz ocalał dzięki odwadze kościelnego Henryka Ciężkiego.
20 września 1970 roku odbyła się uroczysta koronacja cudownego obrazu Szamotuł Pani – Pocieszycielki Strapionych koronami papieskimi. Koronacji dokonał prymas Polski Stefan kardynał Wyszyński w obecności około 70 tys. wiernych.

Szamotuly_1.jpg
Szamotuly_2.jpg
Szamotuly_4.jpg
Szamotuly_3.jpg
Szamotuly_6.jpg